Sammy

Er was eens een prinsesje en haar naam was Roos. Ze woonde in een land hier ver vandaan samen met haar ouders, de koning en de koningin van het Land van Prinses Roos.

Op een dag was er groot feest in het paleis want het was 1 juni en prinses Roos was jarig, ze werd 10 jaar. Iedereen uit het Land van Prinses Roos was erbij, behalve de boze heks. In ieder geval, dat dacht iedereen….

Prinses Roos werd overladen met kado’s.Allemaal dure mooie dingen, maar het enige dat ze echt graag wilde hebben was een hondje. Een klein hondje met zo’n schattig snuitje, die je likt als je hem knuffelt. En met een warme vacht waar je zo lekker in weg kan kruipen, als je klein genoeg was tenminste.

‘Prinses Roos, er staat een pakje voor de deur. Het is voor jou,’ riep de lakei. Prinses Roos keek op van haar kado’s en liep naar de voordeur. ‘Het zal vast wel weer een jurkje of een knuffel zijn’, dacht ze bij zichzelf.

Maar toen ze bij de deur kwam hoorde ze een zacht gejank uit een grote mooi verpakte doos komen. Ze begon al te bedenken wat er in de doos zat en kreeg een brede glimlach op haar gezicht. En toen ze de doos openmaakte zag ze een heel lief, klein, schattig hondje. Ze kon haar ogen niet geloven. Een hondje, dat had ze altijd al willen hebben! Maar wie zou haar dit lieve hondje gegeven hebben. De koning en de koningin in ieder geval niet. Het moet een anoniem iemand geweest zijn, iemand die zijn naam niet wil noemen.

dit plaatje is gemaakt door Julia Pijnenburg

Prinses Roos staarde haar super schattige hondje aan. Hij blafte en sprong uit de doos tegen haar op. Ze pakte hem op en rende de kamer in met het hondje in haar armen. De koning kwam naar haar toe en zei met een schorre stem en een bang gezicht:’Wat doet dat mormel hier? Pom, pom,  pom’.

‘Dit is mijn nieuwe hondje’, zei prinses Roos brutaal, ‘Hij heet Sammy!’.

‘En van wie heb je dat mormel…’

‘Sammy pap, hij heet Sammy!’ verbeterde prinses Roos hem.

‘Ok, ok van wie heb je Sammy gekregen?’ vroeg de koning.

‘Geen idee’ zei prinses Roos, en liep toen vrolijk naar haar vriendinnen toe, zonder verder nog iets te zeggen. De koning keek haar verbaasd na. ‘Pom, pom, pom’ zei hij en hij krabde op zijn hoofd ‘wat moeten wij nou weer met zo’n mormel?’

Sammy was enorm vrolijk en sprong tegen iedereen op. Toen prinses Roos bij haar vriendinnen aankwam stond de lieve heks er ook bij. Opeens begon Sammy te grommen en te blaffen. Zijn haren stonden recht overeind.

De meiden keken stom verbaasd naar Sammy. Ze kenden hem 2 uur en hij leek zo vrolijk. En nu blafte en gromde hij opeens.

Wat ze niet wisten is dat de lieve heks eigenlijk de boze heks was in het lichaam van de lieve heks. Sammy kon goed ruiken en hij rook onraad. Maar dat konden de meiden natuurlijk niet weten. Zij dachten allemaal dat de lieve heks voor hen stond. Toen Sammy weer begon te grommen en blaffen begon Julia toch een beetje te twijfelen of het wel de lieve heks was die voor haar stond, want ze deed toch ook al een beetje raar en veel minder aardig dan anders. En ze was zelfs vergeten om prinses Roos te feliciteren.

Lisa keek op haar horloge. ‘Oeps, het is al 6 uur, ik moet zo naar huis!’. ‘Oh, ik ook’, zeiden de andere vriendinnen.

‘W-wacht!’, zei de lieve heks.

‘Waarom?’, zei prinses Roos.

‘Ik heb nog een kado voor jou.’

‘Moeten we niet op Julia wachten? Die is met Sammy aan het spelen.’

‘Nee, nee, het is maar een klein kadootje’, zei de lieve heks en ze liepen naar de tuin.

‘Pom, pom, pom Julia, waarom ben je toch zo druk aan het spelen met dat mormel?’

‘Eh, eh, eh Sammy’, zei Julia. ‚Ja,  ja, ja, ga nu maar buiten spelen’, zei de koning bozig.

Julia ging buiten spelen samen met Sammy ze riep meiden: ‘Meiden!!!!’

Maar niemand reageerde. ‘Kom op jullie weten dat ik het niet leuk vind als jullie me laten schrikken!’

Maar Julia had het mis er was iets anders aan de hand .

Toen prinses Roos en haar vriendinnen waren gaan kijken naar het kadootje en prinses Roos het open maakten, werden ze zo in het kado gezogen. Het was een val!

Ze zaten zo vast bij de stoute heks in de tuin in de toverketel en de lieve heks zat er ook bij in !

Julia werd een beetje bang maar Sammy trok haar zo mee het bos in

Ze sms-te naar Laura: ‘Waar zitten jullie?’

Maar ze kreeg geen antwoord!

Sammy trok haar helemaal mee naar het huisje van de stoute heks.

‘Wat moeten we bij het huisje van de stoute heks, Sam?’, vroeg Julia.

Ze keek om het hoekje van het hutje daar zag ze al haar vriendinnen in de toverketel zitten en de lieve heks zat er ook in!!  Maar dit was het de echte lieve heks …

Ze zag de stoute heks er niet bij staan. Dus ze sloop ze er op haar tenen naar  toe en probeerde het touw los te maken. Opeens voelde ze een hand op haar schouder en ze draaide zich langzaam om en zag de boze heks. Ze gilde maar binnen een paar minuten zat zij ook in de toverketel.

Opeens kwam Sammy te voorschijn. Hij blafte en gromde naar de boze heks

De boze heks gilde en rende haar huisje in, zo bang was ze voor Sammy.

Sammy sprong op de ketel en beet het touw door. Hij dacht dat het een spelletje was.

Toen iedereen los was ging de lieve heks snel naar haar huisje en de kinderen liepen snel terug naar het paleis.

De koning en de koningin stonden ze daar al op te wachten en toen ze alles hadden verteld zei de koning: ‘Pom, pom, pom, dat zo’n mormel mijn lieve dochter kan redden!’

‘Eh, eh, eh, Sammy!’, zeiden de meiden in koor.

‘Ja, ja, ja, ja’, bromde de koning.